Vertical Menu

Hipoglikemia

Hipoglikemia może być też związana z obecnością dużych nowotworów pochodzenia mezodermalnego, zlokalizowanych pozatrzustkowo i nie wykazujących budowy gruczołowej. Są to zwykle włókniafcomięsaki, mięsaki i wątrobiaki, zlokalizowane w jamie brzusznej lub klatce piersiowej. Wykazano, że hipoglikemia w tych przypadkach związana jest z wysokim poziomem insuliny we krwi. Guzy te prawdopodobnie uwalniają insulinę z jej połączeń z białkami, albo wydzielają substancję o działaniu insulinopodobnym.

Jako hiper insulin izm czynnościowy określana jest hipoglikemia związana ze zwiększonym wydzielaniem insuliny bez zmian w wysepkach Langerhansa. To zwiększone wydzielanie insuliny występuje z reguły w 2-4 godziny po posiłkach. Uważa się, że przyczyną tego typu hiperinsulinizmu są nieprawidłowe bodźce powstające w podwzgórzowym ośrodku regulującym wydzielanie insuliny.

Innym typem hipoglikemii związanej z wysokim poziomem insuliny jest tak zwana hipoglikemia poleucynowa. Podanie leucyny zdrowym ludziom wywołuje niewielkie tylko obniżenie glikemii, rzędu 5-10 mg°/o. U dzieci z hipoglikemia poleucynową obserwuje się spadek poziomu cukru we krwi do około połowy wartości na czczo. Objawy choroby ujawniają się zwykle w pierwszym półroczu i występują z reguły po posiłkach wysokobiałkowych. Diagnostyczną próbą jest test tolerancji leucyny: po doustnym lub dożylnym podaniu tego aminokwasu poziom cukru we krwi obniża się, a równocześnie wzrasta poziom insuliny. Wraz z nawracającymi epizodami hipoglikemii dochodzi do zahamowania rozwoju ponad 2/3 dzieci jest umysłowo upośledzone.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *