Vertical Menu

Jod cząsteczkowy

Wychwytywanie jodu przez tarczycę jest czynnym procesem enzymatycznym i zapewnia wielokrotnie większe stężenie jodków w gruczole niż w surowicy. Proces wychwytywania aktywuje bezpośrednio TSH lub pośrednio zmniejszenie zasobów jodu w tarczycy. Nadchlorany i rodanki mogą blokować wychwytywanie i uwalniać z tarczycy jodki nieorganiczne. Nagromadzone w tarczycy jodki utleniane są do jodu cząsteczkowego (I2) pod wpływem enzymu peroksydazy w obecności nadtlenku wodoru.

Jod cząsteczkowy jest bardzo aktywny i szybko reaguje z grupami tyrozylo- wymi tyreoglobuliny. Proces ten blokują pochodne tiomocznika, a TSH aktywuje go. Reakcja jodowania odbywa się pod wpływem jodazy tyrozyny, a produktami jej są monojodotyrozyna (MIT) i dwujodotyrozyna (DIT). Przy udziale „enzymu sprzęgającego” cząsteczka MIT łączy się z cząsteczką DIT dając cząsteczkę trójjodotyroniny (T3) połączenie dwóch cząsteczek DIT daje cząsteczkę czterojodotyroniny, czyli tyroksyny (T4).

Podobnie jak jodowanie tyrozyny, reakcje sprzęgania zachodzą między amino-kwasami połączonymi wiązaniami peptydowymi w cząsteczce tyreoglobuliny. Białko to zmagazynowane jest w pęcherzykach gruczołu (koloid) i w normalnych warunkach nie przedostaje się do krwi. Uwolnienie zawartych w tyreoglo- bulinie hormonów (T3 i T4) wymaga proteolizy tego białka. Przy rozkładzie

Po uwolnieniu z gruczołu tyreoglobuliny uwalniane są także MIT i DIT, które pod wpływem dehaloge- nazy jodotyrozyn ulegają odjodowaniu, przy czym jod może być ponownie zużyty. Dehalogenaza nie działa na T3 i T4, które przedostają się nie zmienione do krwi (ryc. 152).

Po uwolnieniu z gruczołu, hormony tarczycy przenoszone są we krwi w połączeniu z białkami. W postaci wolnej znajduje się tylko około 0,1’°/o całkowitej ilości tyroksyny. Głównym nośnikiem tyroksyny jest białko znajdujące się wc frakcji alfa2-głobulin (TBG) hormonten transportowany jest także przez pre- albummy (TBPA) i albuminy. Trójjodotyronina wiąże się w TBG w znacznie mniejszym stopniu i jej stężenie we krwi jest około 8-krotnie wyższe od tyroksyny, co decyduje o szybszym wychwytywaniu przez tkanki obwodowe.

Poziom jodu związanego z białkiem (PBI) określa ilość jodu głównie w postaci T4 i T3, które związane są z białkami osocza. Prawidłowe wartości mieszczą się w granicach 4-8 mikrogramów/100 ml. Wartości PBI u noworodka w pierwszej dobie życia zbliżone się do wartości u matki, ale od drugiej doby zaczyna się stopniowy wzrost poziomu PBI (do około 12 Mg“/o,), aby po kilku dniach powrócić do normy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *