Vertical Menu

Kretynizm endemiczny

Kretynizm endemiczny występuje w okolicach, gdzie stwierdza się wole endemiczne. Większość chorych wykazuje niedorozwój umysłowy, objawy uszkodzenia układu nerwowego i głuchotę. Część chorych ma wole i objawy niedoczynności tarczycy. W patogenezie kretynizmu endemicznego pewną rolę wydaje się odgrywać niedobór jodu u matki w czasie ciąży.

Za tym, że przyczyną wola i kretynizmu endemicznego jest niedobór jodu, przemawiają: niska zawartość jodu w glebie i wodzie na obszarach endemii, wysokie wychwytywanie jodu radioaktywnego przy niskim wydalaniu (są to charakterystyczne objawy niedoboru jodu) oraz skuteczność „profilaktyki jodowej’’. Jednakże wole endemiczne obserwowano także na obszarach, gdzie nie było niedoboru jodu, a na niektórych terenach z wybitnym niedoborem jodu nie występuje ani wole, ani kretynizm endemiczny. Zresztą nawet na dbszarach eii- demii chorobę stwierdza się tylko u stosunkowo małego odsetka ludności. Poza niedoborem jodu muszą więc tu działać inne czynniki wolotwórcze. Pewne dane wskazują na genetyczne podłoże tych chorób. Należy więc przyjąć, że zarówno wole, jak i kretynizm endemiczny są genetycznie uwarunkowanymi schorzeniami ujawniającymi się w warunkach niedoboru jodu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *