Vertical Menu

NIEDOCZYNNOŚĆ PRZYSADKI I KARŁOWATOŚĆ PRZYSADKOWA

Niedoczynność przysadki objawia się niedoborem jednego lub większej liczby jej hormonów. W części przypadków przyczyną jest zniszczenie przysadki przez proces chorobowy (czaszkogardlak, gruźlica, kiła, toksoplazmoza, choroba Hand-Schuller-Christiana lub guzy podwzgórza). W około połowie przypadków niedoczynności przysadki w gruczole tym nie wykrywa się zmian. Opisywano także izolowane niedobory poszczególnych hormonów tropowych, spowodowane wrodzonymi defektami ich syntezy.

Chorzy nie wykazują żadnych zaburzeń wydzielania Wewnętrznego do mo- mentu, kiedy proces chorobowy nie zniszczy znacznej części gruczołu. Ubytek wagi i osłabienie, wrażliwość na zimno, otępienie, objawy hipoglikemii, niewystępowanie lub cofanie się cech dojrzewania płciowego są objawami zaniku kory nadnerczy, tarczycy i gonad.

Ciężki zespół niewydolności przysadki na skutek całkowitego zniszczenia przez proces chorobowy określany jest jako choroba Glińskiego-Sim- mondsa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *