Vertical Menu

Sztywność karku

O b j a AV y oponowe są Wyrazem zajęcia opon w wyniku ich ostrego lub przewlekłego stanu zapalnego, stanów pourazowych czy powylewowych, bądź też guza śródczaszkowego. Objawy te dzielą się na podmiotowe i przedmiotowe. U dzieci clo. najważniejszych spośród podmiotowych należą: bóle głowy, nudności, światłowstręt, nadwrażliwość na bodźce duchowe i przeczulica skóry. Natomiast najczęściej spotykane spośród objawów oponowych przedmiotowych u dzieci są: sztywność karku, objaw Kerniga i Brudzińskiego, objaw Flataua oraz uwypuklenie ciemiączka (u niemowląt).

Sztywność karku bada się pochylając głowę dziecka do przodu. W wa-runkach prawidłowych głowę można swobodnie zgiąć, tak iż bródka dotyka do mostka. Jeśli natomiast przy próbie biernego przygięcia głowy ku przodowi napotyka się na opór, jeśli wywołuje to ból i płacz dziecka, mówi się o sztywności karku. Stopień sztywności karku mierzy się liczbą palców ułożonych poprzecznie pomiędzy mostkiem ą bródką dziecka, np. sztywność karku na 2-3 palce. Przy znacznej sztywności karku dochodzi do tyłozgięcia głowy i kręgosłupa ku przodowi (opisthotonus).

Objaw Brudzińskiego karkowy bada się podobnie jak sztywność karku. Za dodatni objaw Brudzińskiego uważa się przy biernym przechyleniu głowy ku przodowi odruchowe zgięcie kończyn dolnych w stawach biodrowych i kolanowych, często z jednoczesnym zgięciem w stawach łokciowych kończyn górnych. Oprócz tego Brudziński opisał objaw policzkowy (przy silnym ucisku policzków poniżej kości jarzmowych występuje odruchowe zgięcie kończyn górnych w stawach łokciowych) oraz objaw łonowy (ucisk na

Objaw Kerniga spojenie łonowe wywołuje zgięcie kończyn dolnych w stawach kolanowych z jednoczesnym zgięciem i odwiedzeniem ich w stawach biodrowych).

Objaw Kerniga bada się u dzieci dwoma sposobami: 1. U dziecka leżącego na plecach przechyla się tułów ku przodowi. W razie dodatniego objawu Kerniga następuje odruchowe zgięcie kończyn dolnych w stawach biodrowych i kolanowych. 2. Można też u dziecka ułożonego na wznak zginać kolejno każdą kończynę dolną w stawie biodrowym i kolanowym, a następnie próbować tę kończynę prostować. Przy dodatnim objawie Kerniga występuje opór i ból.

Objaw Flataua – karkowo-midriatyczny – występuje przy badaniu sztywności karku. Za dodatni objaw Flataua uważa się rozszerzenie się źrenic przy biernym zgięciu głowy ku przodowi. Objaw Flataua ma duże znaczenie rozpoznawcze przy badaniu noworodków i niemowląt, u których zarówno ocena objawu Kerniga, jak i objawu Brudzińskiego często jest trudna i wątpliwa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *