Vertical Menu

W rozpoznaniu różnicowym

W rozpoznaniu różnicowym należy brać pod uwagę: otępienie umysłowe (dementia mentalis), w którym z różnych przyczyn występuje zahamowanie rozwoju intelektu dziecka rozwijającego się do czasu zachorowania prawidłowo oraz opóźniony rozwój umysłowy (retardatio mentalis) spowodowany zaniedbaniem wychowawczym środowiska, złymi warunkami by- towo-mieszkaniowymi, wadami zmysłów (niedowidzenie, niedosłuch) lub częstymi chorobami infekcyjnymi wyniszczającymi dziecko.

Rokowanie zależy od stopnia upośledzenia. Im lżejszy stopień upośledzenia, im wcześniej podejmie się odpowiednie metody postępowania, tym więcej można przygotować dziecko do samodzielnego życia.

Leczenie przyczynowe jest tylko wtedy możliwe, jeśli dość wcześnie został ujawniony czynnik etiologiczny. W większości przypadków stosuje się leczenie objawowe oraz odpowiednie metody wychowawcze pod kierunkiem psychiatry dziecięcego.

Jedna odpowiedź na „W rozpoznaniu różnicowym

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *