Vertical Menu

Wstrząs insulinowy

Wstrząs insulinowy jest następstwem przedawkowania insuliny, głodzenia lub dużego wysiłku fizycznego – nawet przy odpowiednio obliczonej dawce leku. Objawy wstrząsu zależą od hipoglikemii. Osłabienie, uczucie głodu, zblednięcie, nadmierne pocenie się i rozszerzenie źrenic są związane z nagłym wyrzuceniem adrenaliny do krwi na skutek obniżenia poziomu glukozy. Później mogą dołączyć się objawy ze strony centralnego układu nerwowego: drżenie, zawroty głowy, utrata przytomności, drgawki. W ciężkim wstrząsie może nastąpić zgon. W sytuacji, gdy nie Aviadomo, czy utrata przytomności jest’następstwem hipoglikemii czy kwasicy cukrzycowej, należy podać 20 ml 20% (lub 10 ml 40%) roztworu glukozy dożylnie. Jeśli objawy zależały od niedocukrzenia, przytomność szybko wraca, a w kwasicy cukrzycowej taka ilość glukozy nie pogorszy stanu chorego. W łagodnym wstrząsie insulinowym wystarcza spożycie cukru (najlepiej w postaci roztworu glukozy, sacharozy, soku owocowego). Jeśli pacjent nie może przyjmować pokarmów doustnie, podajemy dożylnie glukozę lub adrenalinę, można też podawać podskórnie glukagon.

Chociaż stała opieka lekarska jest niezbędna, ważne jest doprowadzenie do znacznego stopnia niezależności pacjenta od lekarza. Dlatego konieczne jest wciągnięcie do współpracy nie tylko rodziców, ale przede wszystkim samego dziecka. Względna niezależność powinna obejmować układanie różnych odmian diety, wstrzykiwanie insuliny i dostosowywanie dawek do zmian aktywności czy ewentualnej infekcji. Dziecko powinno umieć samo oznaczać poziom cukru w moczu, umieć rozpoznawać objawy wstrząsu insulinowego i kwasicy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *